Żunia

 Dobry romans nie jest zły! I mówię to z pełnym przekonaniem. Lubię się w nim unurzać jak w najpyszniejszym deserze, z pełną świadomością, że to guilty pleasure, ale tak soczyste i przyjemne, że trudno odmówić sobie dokładki. Dziś właśnie o takiej fajnej powieści, mało słodkiej, ale za to zaskakująco urzekającej. Elle Kennedy to gwarancja dobrej zabawy, przekonałam się już o tym wielokrotnie i bez wahania mogę polecić jej powieści. Autorka od lat dostarcza czytelnikom romansów, które nie tylko przyspieszają tętno, ale też potrafią rozbawić do łez. W najnowszej historii odkrywa prawdziwy wachlarz emocji, począwszy od pyskówek i ciętych ripost, przez drobne złośliwości, po intensywną, iskrzącą chemię między bohaterami. A wszystko to osadzone w klimacie typowego studenckiego życia, pełnego ambicji, presji, ale też momentów, które pamięta się długo po zakończeniu nauki. Opowieść toczy się wokół Diany Dixon, dziewczyny, której lato zdecydowanie nie zapowiada się na leniwe. Treningi prze...

Nieczęsto trafia się powieść, która od pierwszych stron wzbudza w czytelniku niepokój, a jednocześnie hipnotyzuje poetycką intensywnością. A że do Schwab sięgam często, toteż uważam, że jest jedną z najbardziej oryginalnych i utalentowanych współczesnych pisarek literatury popularnej, której powieści te wszystkie uczucia wywołują. Są tu trzy linie czasowe, z pozoru odległe, a jednak splatające się w misterną, ponadczasową opowieść o pragnieniu życia w każdej jego formie. XVI-wieczna Hiszpania, XIX-wieczny Londyn i współczesny Boston stają się scenami trzech dramatycznych historii trzech kobiet: Maríi, Charlotte i Alice. Każda z nich skrywa własny głód: wolności, miłości, prawdy, sposobu na przełamanie narzuconych ról. Schwab nie opisuje ich losów wprost, nie daje łatwych odpowiedzi; zamiast tego powoli, z precyzją godną doświadczonego zegarmistrza, buduje napięcie, odsłania kolejne warstwy i karmi czytelnika atmosferą nieustannej niepewności. Schwab nie boi się emocji, wręcz przeciwnie...

Kiedy internetowy twórca postanawia wydać książkę, na czytelników zwykle pada lekki cień zwątpienia. Zwłaszcza gdy mówimy o kimś, kto na co dzień prowadzi profil pełen swojskiego humoru, trafnych, choć często dość przaśnych obserwacji i bezlitosnego wytykania naszych narodowych przywar. W przypadku Kamila Dąbrowskiego widmo porażki wisiało więc nad projektem od pierwszej zapowiedzi, bo jak tu wierzyć, że autor, który zasłynął z pastwienia się nad „typowym Januszem”, da radę napisać pełnowymiarową, dobrą książkę? A jednak. Dąbrowski wziął na warsztat historię Jurka z Gołaszyna – sołtysa, który w kilka dni traci stanowisko, robotę w tartaku, a przy okazji zderza się z informacją, że zostanie dziadkiem i musi wyprawić wesele syna. Proza życia, która u każdego innego bohatera skończyłaby się melancholią i narzekaniem, tu staje się punktem startowym całkiem szalonej przygody. A wszystko dzięki Halince, żonie o żelaznej determinacji i pomysłowości godnej sztabu kryzysowego. Jurek ląduje więc...

Na rynku wydawniczym pojawiła się książka, która łączy rozrywkę z solidną dawką wiedzy geopolitycznej. „Więźniowie geografii – quiz”, przygotowana przez znanego brytyjskiego publicystę Tima Marshalla, to zbiór ponad 300 pytań i łamigłówek inspirowanych jego bestsellerem „Więźniowie geografii”. Wydawać by się mogło, że to tylko lekki zestaw zadań, idealny na wolny wieczór. Jednak już po kilku stronach szybk9o okazuje się, że ta pozorna prostota jest myląca.   Mamy tu bowiem różne regiony świata i ich geografię, historię i politykę. Zmuszeni więc jesteśmy do sięgnięcia pamięcią dalej niż do szkolnych notatek. Pytania balansują między ciekawostkami a zagadnieniami wymagającymi szerszego spojrzenia na globalne procesy,  zrozumienie współczesnego świata często zaczyna się od rzucenia okiem na mapę. Książka ta jest nie tylko świetnym testem wiedzy, ale również okazją do rozruszania szarych komórek i zastanowienia się nad tym, jak kształt terenu, klimat czy dostęp do morza determinow...

Jak to możliwe, że myślimy, ruszamy się, śnimy, marzymy i wymyślamy rzeczy, których wcześniej nie było? Dlaczego ośmiornica może pochwalić się większą liczbą mózgów niż człowiek? I co właściwie dzieje się w naszej głowie w chwili, gdy próbujemy rozwiązać trudną zagadkę? Na te pytania odpowiada najnowsza książka Johna Devolle’a. Jest to propozycja dla dzieci, która w pełen humoru sposób tłumaczy działanie najważniejszego organu ludzkiego ciała. Autor, znany już młodym czytelnikom z takich tytułów jak "Atomy" czy "Planety", ponownie opowiada historię o tym, że nauka wcale nie musi być poważna i skomplikowana. Wręcz przeciwnie, może być barwna, zabawna i fascynująca. Jest to książeczka, która bawi -ucząc, pokazując, że przyswajanie wiedzy o świecie jest najłatwiejsze, gdy towarzyszy temu radość i ciekawość. Na uwagę zasługują przede wszystkim wyjątkowe, kolorowe ilustracje, stanowiące znak rozpoznawczy Devolle’a. Dzięki nim skomplikowane procesy, takie jak przekazywani...

 Od lat powtarzam,  że historia Polski może być pasjonującą, pełnokrwistą opowieścią , a nie tylko zbiorem dat, bitew i suchych faktów i wiem, że mam rację, tylko czasem trudno kogoś przekonać.  Dziś jednak spróbuję i opowiem o "Śmiałym", powieści otwierającej dwutomową historię Bolesława II . Autorka znów zagląda do średniowiecza, w którym polityka, wiara, władza i namiętność splatają się w dramatyczny, a jednocześnie zaskakująco ludzki obraz epoki. Powieść rozpoczyna się w burzliwych czasach drugiej połowy XI wieku, kiedy Europa trzęsie się od konfliktów, pogańskich rewolt, krwawych walk o wpływy, narastających sporów między papiestwem a cesarstwem . Właśnie wtedy piętnastoletni Bolesław, syn Kazimierza Odnowiciela , staje na czele zrujnowanego królestwa. Możni z niecierpliwością czekają, by przejąć stery władzy, lecz młody władca szybko uczy się, że największe bitwy toczą się nie na polach walki, lecz w sali tronowej. Trzeba przyznać, że to nie stricte kronikarska rek...

Lato 1970 roku pulsuje dusznością, seksem, wstydem i władzą, wszystkimi tymi rzeczami, które w Ameryce tamtej dekady mieszają się ze sobą w tyglu przemian. Powieść, o której chcę opowiedzieć osadzono w tamtych czasach, a autor wchodzi w ten świat z impetem, ale też z pewną przekorą, pokazując, że to co najstraszniejsze, nie zawsze ma pazury i rogi. Czasem ma klucz do gabinetu dyrektora i niepodważalny autorytet. Główna bohaterka, piętnastoletnia Neva, trafia do Wellwood House, ośrodka dla „upadłych” dziewcząt. To miejsce, które w założeniu ma ratować ludzkie życia, a w rzeczywistości izoluje, karze i ucisza.  Atmosfera klaustrofobii jest tu tak ciężka i duszna, że młode dziewczyny, którym postawiono zadanie: urodzić i zapomnieć, tworzą z rozpaczy i niemocy nieformalną, tajemniczą wspólnotę, skupioną wokół starej księgi czarów. I tu zaczyna się osobliwość tej powieści, bo ta powieść jest przedziwnym literackim tworem: chwilami olśniewającym i boleśnie mocnym, a chwilami błąkającym s...

 K siążki Lucindy Riley są uwielbiane przez tysiące fanek na całym świecie. Lekkość z jaką autorka potrafi opowiadać swoje historie, jest jedyna i niepowtarzalna. Nikt tak trafnie jak ona nie używa retrospekcji do dopełniania historii i manewruje nimi z taką umiejętnością. Clara O’Donovan, to młoda kobieta z irlandzkiego West Cork, która staje na rozdrożu między sercem a rozsądkiem. Kiedy zakochuje się w charyzmatycznym muzyku Conie Dalym, ucieka z rodzinnej wioski, by szukać szczęścia w Londynie. Tam zaczyna się opowieść o miłości, marzeniach i cenie, jaką trzeba zapłacić za wierność własnym uczuciom. Jest to powieść o emocjach, które nie poddają się upływowi czasu  ani w fabule, ani w samej historii książki. Harry Whittaker zredagował ją z niezwykłą czułością, nadając jej nieco inne tempo i szlif, ale zachowując duchowy ton, który od lat zachwyca czytelników Riley. To bardzo ciekawe literackie doświadczenie. Można tu spojrzeć na jedną z najpopularniejszych pisarek świata w j...

  Cóż tam u Pauliny Hendel, zapytacie? A ja odpowiem, że wszystko wspaniale i literacko jak zwykle wybornie, bowiem młodzież (i nie tylko) zachwycać się może jej najnowszą powieścią, trzecią z cyklu gwoli ścisłości. Dodam jedynie, że jest chyba najlepszą z dotychczasowych, a że warto po nią sięgnąć – o tym poniżej. Cóż zatem u naszego Maxa? Ano chłopak  znika podczas rutynowej trasy po Zimowej Puszczy i okazuje się, że został porwany przez niebezpieczną duszę. Uwięziony w jaskini, chory i wyczerpany, musi znaleźć sposób, by przeżyć i uciec. Zostaje też wplątany w tajemniczą sprawę śmierci przyjaciółki Livii i podejmuje misję odnalezienia jej ciała na Cmentarzu Grozy. W świecie pełnym sekretów, dawnych duchów i zdradliwych sojuszy Max musi odkryć, komu naprawdę może zaufać. Pyszna była to lektura. Podobna ((jeśli chodzi o fabułę) szalenie do powieści V.E. Schwab, ale za to napisana piękniej i z olbrzymią drobiazgowością. Sceny grozy cudownie przeplatały się tu z ...

 Mam swoje ulubione książki w niemal każdej dziedzinie literatury. W romantasy także. Trudno jest mi więc trafić w powieść, która tak mnie pochłonie, że będzie nieodkładalna. Zdarzają się z rzadka wyjątki i ten do nich należy. I choć "Tkająca wiatr" nie jest pozbawiona wad, to jednak ma w sobie coś, co powoduje, że jak się zacznie czytać to przerwać trudno. Rzecz ma się o półelfce Rhyi, która zostaje wyratowana z rąk bezwzględnych żołnierzy. Ale jej wybawiciel wcale nie jest lepszy od poprzednich oprawców i w dodatku coś przed nią ukrywa. Ich podróż do miejsca docelowego jest pełna niebezpieczeństw, ale wątła nić wzajemnej fascynacji robi się coraz silniejsza wbrew wszystkiemu. Wiadomym jest, że nie da się wymyślić koła na nowo. Są więc w tej historii rzeczy dobrze już znane. Bo i pojawiają się elfy i półelfy, moce w postaci ognia, wody i ziemi, ale też podział krain na dwory i nie mniej zaciętych władców jak u Maas. Mimo tego, udało się autorce wnieść nieco świeżości w tę op...

Od zawsze miałam słabość do historii niebanalnych, na tyle oryginalnych, by wprowadzić mnie w stan zachwytu. Lubię więc gdy sacrum i codzienność splatają się w jedno i tworzą spójny obraz. Szczególnie bliska jest mi więc szeroko pojęta słowiańszczyzna z całym dobrodziejstwem inwentarza, jej gęstymi borami, szelestem drzew, tajemniczymi bogami, duchami i demonami. I oto pokłoniłam się nad Szczodrym wieczorem, by Wam o nim opowiedzieć. Jedną z bohaterek tej historii jest Nawoja, młoda matka, której dziecko zostało porwane przez tajemniczą dziewczynkę działającą na rozkaz Dziwożon. Zrozpaczona kobieta, wspierana przez mądrą Jagę, rusza w pełną niebezpieczeństw podróż, by odzyskać syna. W tym samym czasie Jaruga, pogrążona w bólu po śmierci córki, staje u bram Wyraju, błagając Welesa o ostatnie spotkanie z ukochaną Dobrusią. A Miłorad, młody, porywczy chłopak, przekonuje się, że igranie z siłami nie z tego świata może przynieść więcej bólu niż pożytku. Powstał więc tu świat iście słowiańsk...

Kobiety o kobietach mówią często. Nie zawsze ładnie, nie zawsze elegancko, ale mówią. W szeroko pojętym "wielkim świecie"  za kulisami ogromnych sukcesów i artystycznych przełomów często kryją się emocje, ambicje i nie zawsze cicha rywalizacja. A historia o rywalkach to opowieść o kobietach, które odważyły się przekroczyć granice swoich epok i o tym, jak konkurencja między nimi popychała świat ku zmianie. W  tej dość ciekawej książce, ni to reportażu, ni to biografii, znajdują się legendarne pary rywalek, na przykład: Sarah Bernhardt i Eleonora Duse, czy Coco Chanel i Elsa Schiaparelli i kilka innych. Każda z tych kobiet była pionierką w swojej dziedzinie, brylowała w teatrze, w modzie, w filmie czy biznesie kosmetycznym. Łączył je nieprzeciętny talent i pragnienie, by zostawić po sobie trwały ślad.  Zdaje się, że rywalizacja nie musi być destrukcyjna, wprost przeciwnie, może stać się motorem postępu i źródłem inspiracji. Chanel i Schiaparelli, choć nie mogły na siebie pa...

Rok temu przygarnęliśmy małego, łaciatego kundelka. Zauważyliśmy go przypadkiem będąc u pewnego rolnika. Fado siedział pomiędzy balotami słomy, pośrodku zaniedbanego podwórza i patrzył na nas z taką ciekawością, że się uśmiechnęłam. Kiedy ukucnęłam, powoli przyczłapał, jakby chciał zapytać, czy może mi zaufać, a potem z tej radości zrobił siku nieopodal moich butów. Od tamtej chwili jest z nami i broi jak niejdeno psie dziecko. W psim przeliczniku ma już siedem lat, jest z niego niezły huncwot, wszędzie go pełno, ale i tak wciąż najbardziej lubi przytulasy i swój wymemłany kocyk. Może właśnie dlatego „Latający Malczik i królestwo ptaków” tak bardzo do mnie trafił, że przeczytaliśmy tę książkę wszyscy.  Ale dziś nie o Fadeuszu, a o tytułowym Malcziku, który jest rudym kundelkiem o sercu większym niż on sam. Choć kocha miękkie poduszeczki i cieplutki sweterek, potrafi stanąć oko w oko ze światem, by pomóc innym i znaleźć własne miejsce w życiu. Spotkanie z Mamą Kurą i jej barwnym pis...