Pani redaktor

Kilkadziesiąt lat temu lśniła na medialnym firmamencie. Bezwzględna, inteligentna i stawiająca pod ścianą rozmówców, z którymi rozprawiała się szybko i... boleśnie.

Dziennikarka z krwi i kości. Wyróżniał ją profesjonalizm, celność zadawanych pytań i dążenie do prawdy. Nic nie stanowiło dla niej problemu. Każdą sprawę mogła rozwiązać, albo nagłośnić i zmienić tok jej postępowania. Mowa tu o ostrej niegdyś jak brzytwa golarza – Elżbiecie Jaworowicz.

Do tej pory prowadzi swój program autorski. Niegdyś ciekawiła, zadziwiała i wytykała błędy. Celowo używam czasu przeszłego. Niestety, jej program, niegdyś poruszający problemy społeczne, polityczne, dążący do prawdy, zamienił się w lekką "telewizję śniadaniową", trywialny talk show i "niby" program publicystyczny, w którym główną rolę gra... sama prowadząca.

"Królowa jest jedna" mówią o Elżbiecie Jaworowicz dziennikarze. "Sprawa dla reportera" od ponad dwudziestu lat zbiera przed telewizorami rzesze fanów, którzy niemalże z czcią spijają z jej ust słowa i traktują jako ostatnią deskę ratunku. Dawniej, pan redaktor otwierała dyskurs ze swoimi gośćmi, kierowała rozmową i "ugniatała" jakby był materiałem plastycznym; nadawała rozmowie ton i nie pozwalała, by choć na chwilę zejść z tematu. Nie bała się stawać twarzą w twarz z prawdą, potrafiła bez mrugnięcia okiem rzucić oskarżenie i skierować wzrok policji na sprawę, którą prowadziła.

Od kilku lat, mimo, iż formuła programu się nie zmieniła, Elżbieta Jaworowicz obrała inny kierunek. Większą wagę przywiązuje do tego żeby być w centrum uwagi za sprawą modnej teraz emocjonalności, a jej cięty język i bezkompromisowość, miast trwożyć - śmieszy;

„Ja tu pracuję z kamerą, a pani nie będzie mi limitować, co ja mam robić” - krzyczy dziennikarka (spoglądając raz po raz do kamery, unosząc znacząco brwi i uśmiechając się drętwo) do kobiety, która nie pozwala jej wejść na swoją posesję.

Potrafi zadać pytanie swojemu rozmówcy i nie czekając na odpowiedź sama sobie na nie odpowiedzieć:

"Co oni by z tego mieli? Precyzyjnie proszę. No, oczywiście, mieliby pieniądze – teraz wszystko jest jasne” . Uśmiecha się przy tym szeroko do kamery i skupia całą uwagę na sobie.

„Dużo jest takich jeleni jak pan?” - zadaje pytanie nieco biologiczne pewnemu człowiekowi oskarżonemu o układy towarzysko - polityczne w Brodnicy.

Według medioznawcy, prof. Wiesława Godzica, kobieta uprawia swego rodzaju "dziennikarstwo janosikowe". Stara się rozwiązywać problemy z pominięciem drogi prawnej, co pozwoli jej umocnić swoją pozycję wśród ludzi pochodzących z małych miejscowości, którzy stanowią 75% publiczności programu (według danych TNS OBOP).

Zastanawiająca jest metodologia wyboru spraw, którymi się zajmuje. Interesują ją tylko ludzie, którzy zrobią show. Dlatego w czasie debaty w studiu, Elżbieta Jaworowicz zajmuje centralne miejsce, mając po swojej prawej stronie ucieśnionych, w strojach wprost z wiejskiego bazaru lub starej szafy z molami, a po lewej gros ekspertów z "Koziej Wólki" w białych kołnierzykach. Od boksera do celebryty włącznie.

Kończąc niniejszym tekst, wychylam się zza biurka, zakładając nieco ekwilibrystycznie nogi i...

„Oddaję tę sprawę pod sprawiedliwy osąd państwa i czekam za tydzień. Nie przeoczcie państwo »Sprawy dla reportera«”.