Ewa Formella – Dziewczynka z ciasteczkami

 Lato nie powiedziało jeszcze ostatniego słowa. Słońce pięknie przygrzewa, ale w powietrzu czuć jednak nadchodzącą jesień. I mimo, że zapachy dojrzałych jabłek, gruszek i śliwek miło łaskoczą w nos, to ja już wędruję myślami do grudnia i biorę potężne hausty powietrza przesyconego aromatem cynamonu i kakao.

Przenieście się do grudniowego Gdańska. Do jednej z kamienic, której mieszkańcy to prawdziwy charakterologiczny tygiel pełen indywiduów. Mamy tu uroczą starszą panią Krysię, która jest skarbnicą wiedzy o II wojnie światowej i niezwykle serdeczną osobą, mamy też pana Jerzego, zwanego Wejnem, zdziwaczałego staruszka, który nikogo nie lubi, jest oschły i nieprzyjemny. Jest też młoda mama – Izabela, przepracowana i depresyjna kobieta, Radek – wnuk Jerzego i....ona. Rezolutna kilkulatka Zosia, żywe srebro przepełnione empatią i wrodzonym gadulstwem.

To, co zadziało się w tej książce, to prawdziwa przedświąteczna magia. Ewa Formella wprowadziła do niej swego rodzaju baśniowość, zaczarowała opowieścią i otuliła miłością. W historię wplotła dziesiątki cudownych gdańskich legend i podań, wróciła we wspomnieniach do niebezpiecznego czasu wojny i opowiedziała o tym jak trudno żyło się pod okupacją. Wszystko to przełożyła na czasy współczesne i wskazała pewne uniwersalne prawdy, które winny nam wszystkim towarzyszyć przez całe życie.

Wspaniale rozpisane postaci, to klucz do dobrej historii. Te tutaj są nieprawdopodobnie kolorowe i swojskie. Przywodzą na myśl rodzinny dom, najbliższych i kojarzą się tylko z dobrem. Na uwagę zasługuje jednak pewna dziewczynka, która nierozerwalnie kojarzyła mi się z Shirley Temple w "Małej księżniczce". Przeurocza, krnąbrna i wyjątkowo gadatliwa Zosia, była najjaśniejszym punktem tej opowieści, dickensowskim dobrym duchem świąt, który potrafi zdziałać cuda.

Ewa Formella potrafi pisać o rzeczach trudnych w sposób bardzo elegancki. Pod płaszczykiem uroczej, świątecznej opowieści przemyca i morał, i podrzuca wnioski, które mogą stanowić wskazówkę do tego jak dobrze żyć i przede wszystkim co w tym życiu jest najważniejsze.

Zanurzcie się w tej niezwykłej historii i dajcie się namówić na kubek aromatycznego kakao. To będzie dobrze spędzony czas. Możecie mi zaufać.