Książki Klaudii Bianek czytam nawet bez wcześniejszego zaglądania w blurby. Każdą jej powieść przyjmuję bez mrugnięcia okiem i cieszę się jak dziecko. I choć ta książka jest zdecydowanie inna od jej poprzedniczek, to nadal jest bardzo "biankowa" i raduje mnie równie mocno.
Wiele z Was z pewnością stwierdzi, że historia Kamila, będzie przypominała Wam tę, która wstrząsnęła Polską. Mam na myśli traumatyczne przeżycia Tomasza Komendy i to, co działo się tuż po jego wyjściu z więzienia. Mimo tego, Agata i Kamil stworzą nieoczywistą i bardzo oryginalną parę, która nie ma szans na to, by przetrwać.
Tę książkę czyta się błyskawicznie. Lekkość z jaką Klaudia Bianek prowadzi fabułę jest nieprawdopodobna. Przez tę opowieść się płynie. Ona nie męczy, nie sprawia, że zirytowane odłożycie książkę, ona cała jest emocją. Wielowymiarową, złożoną i pełną obietnic. Książka przepełniona jest niezwykłą chemią, która aż iskrzy pomiędzy bohaterami. Nie ma tu jednak miejsca na namiętne sceny miłości i potężne, szalone wybuchy uczuć. Jest za to delikatne i powolne poznawanie siebie nawzajem, sukcesywne budowanie wspólnego zaufania i radość z bycia razem, z możliwości dzielenia się najgorszymi z przeżyć, po to, by móc zacząć wszystko od początku.
To naprawdę wartościowa pozycja. Przepięknie utkana opowieść o uczuciach, które trzeba powoli wydobywać na zewnątrz i pozwolić im zaczerpnąć świeżego powietrza, by mogły się rozwijać i zbudować coś naprawdę cudownego.
Jest jednak jedyna rzecz, o której musze opowiedzieć, czyli to, że jest to pierwszy tom serii i naprawdę zniecierpliwością będziecie wyczekiwać kolejnego.
Komentarze
Prześlij komentarz