Dawno temu, w pięknych zielonych lasach gdzie teraz znajduje się pojezierze łagowskie panowała harmonia i spokój. Matka Natura zadbała o to by mieszkańcom tych ziem niczego nie brakowało. Lasy były pełne zwierzyny, grzybów i jagód, a jezioro wokół których powstała osada, obfitowało w ryby. Ludziom żyło się dobrze i dostatnio, bo z szacunkiem odnosili się do wszystkich stworzeń. Jezioro, które było czyste jak najprzedniejszy kryształ, kryło w swoich głębinach cudowną tajemnicę, której strzegła sama Matka Natura. Wysyłając niegdyś lodowiec w te strony, wiedziała, że stworzy duże jezioro rynnowe o bajecznych kształtach, wielu zakamarkach i nierównym pofalowanym dnie. Po wielu długich latach żmudnego żłobienia, udało jej się uzyskać zadowalający efekt i stwierdziła, że to właśnie tutaj będzie odpoczywała. I choć wtedy nie nadawano jeszcze nazw, to Matka Natura postanowiła, że osobiście dopilnuje by w przyszłości nadano mu nazwę Ciecz. Pod jej nieobecność jeziora...
Książki o szeroko pojętym Holokauście czytuję od wielu lat z ogromnym zainteresowaniem, choć ich treść trudno udźwignąć emocjonalnie. Dziś o przejmującym, opartym na wieloletnich badaniach archiwalnych opracowanie, które pozwala spojrzeć na historię Auschwitz z perspektywy dotąd rzadziej opisywanej, czyli przez pryzmat obozowego szpitala i losów więźniów pełniących w nim funkcje lekarzy. Autor odsłania przed czytelnikiem rzeczywistość, w której medycyna, zamiast służyć ratowaniu ludzkiego życia, została podporządkowana bezwzględnym regułom obozowego systemu. Szpital, który z założenia powinien być miejscem leczenia i nadziei, funkcjonował w samym centrum machiny zagłady. Pracujący tam więźniowie znajdowali się w szczególnie dramatycznym położeniu. Z jednej strony starali się pomagać chorym, zdobywać leki, organizować opiekę i ratować współwięźniów. Z drugiej musieli wykonywać polecenia lekarzy SS, podejmować decyzje obciążające ich ogromną odpowiedzialnością i każdego dnia mierzyć się ...