Żunia

Uwielbiam książki umiejscowione w czasach ciekawych historycznie, które poruszają nie tylko cudownymi opisami epoki, ale też zachwycają bohaterami, inną mentalnością i innymi wartościami. Dziś słów kilka o Zosi.  Łódź przełomu XIX i XX wieku nie przypomina miasta znanego teraz, mieszka tam Zosia, dziewczynka wychowująca się w ubogiej rodzinie robotniczej, gdzie każdego dnia trzeba walczyć o godne życie. To świat, w którym dziewczynki mają znacznie mniej możliwości niż chłopcy, a marzenia często przegrywają z tym, co trzeba zrobić. Mimo to Zosia nie traci ciekawości świata, pragnie się uczyć, rozwijać i odnaleźć własną drogę, choć los niejednokrotnie odbiera jej możliwość wyboru. Beata Kępińska napisała historię pełną historycznych odniesień. Przedstawiła Polskę nie z perspektywy polityków czy dowódców, lecz zwykłych ludzi, którzy musieli mierzyć się z wojną, biedą, inflacją i stratą najbliższych. Dzięki temu wydarzenia historyczne nabierają bardzo ludzkiego wymiaru i stają się wyją...

W książkach doceniam nie tylko kunszt i pomysł, ale też umiejętność wykreowania takiej atmosfery, żeby do wzbudzenia niepokoju czy strachu nie używać wymyślonych potworów a robić to klimatem, niedopowiedzeniami i świadomością, że za każdą tajemnicą kryje się kolejna. Oto i przed Wami Weavingshaw. Jest to opowieść o Leenie od lat ukrywającej niezwykły dar. Widzi ona bowiem zmarłych, choć wolałaby prowadzić zwyczajne życie. Kiedy jednak jej brat ciężko choruje, dziewczyna decyduje się zawrzeć ryzykowny układ ze Świętym Ciszy. W świecie, gdzie sekrety mają swoją wartość, każda decyzja niesie konsekwencje, a cena za spełnienie marzeń bywa znacznie wyższa, niż można przypuszczać. Nietrudno wyobrazić sobie mroczne wrzosowiska, starą posiadłość Weavingshaw, duchy i wszechobecne poczucie zagrożenia. Ta książka jest tak napisana, że łatwo się w niej zatracić. Bo to historia, którą chłonie się wszystkimi zmysłami. Czuć tu chłód kamiennych murów, słychać skrzypienie podłóg i ma się wrażenie, że z...

Czasem muszę się zatrzymać, żeby zachować higienę zwojów mózgowych i poczytać coś, czego zwykle nie czytuję.  Dzięki temu się wyciszam, ale mózg wchodzi w tryb myślenia i przetwarzania. Dziś o „Historii twojego życia” Teda Chianga, czyli o niezwykłym zbiorze opowiadań pełnego science fiction i opowieści o człowieku. Każde z ośmiu opowiadań stanowi osobny eksperyment intelektualny. Chiang bierze na tapet biblijną Wieżę Babel, pierwszy kontakt z obcą cywilizacją, naturę świadomości, wolną wolę czy religię i prowadzi je w nieoczywistym kierunku. Nie ma tu widowiskowej akcji ani efektownych zwrotów fabuły, ale z niezwykłą precyzją zbudowane światy oparte na jednej fascynującej idei. Największe wrażenie zrobiło na mnie oczywiście tytułowe opowiadanie „Historia twojego życia”, będące inspiracją dla znakomitego filmu Nowy początek. To niezwykle poruszająca opowieść o języku obcych, który zmienia sposób postrzegania czasu. Jednak pod warstwą fantastycznonaukową kryje się przede wszystkim h...

Baśnie towarzyszyły mi od dzieciństwa. Zaczytywałam się w braciach Grimm czy Andersenie, znam je niemal na pamięć i wydawało mi się, że nic nie jest w stanie mnie już zaskoczyć, bo przecież historię Królewny Śnieżki znam doskonale. Ale jaki efekt dało to, że Doonnelly wzięła ją na tapet? Ano, powieść, jest znacznie mroczniejsza, głębsza i bardziej poruszająca niż mogłoby się wydawać. Sophie nie jest bierną księżniczką czekającą na ratunek, a młodą kobietą, która przez całe życie słyszała, że jest zbyt słaba, zbyt dobra i zbyt naiwna, by zostać królową. Te słowa stają się dla niej trucizną i powoli odbierają pewność siebie i wiarę we własną wartość. Gdy trafia do lasu i cudem uchodzi z życiem, rozpoczyna się jej prawdziwa podróż. Nie tylko przez pełen magii świat, ale przede wszystkim w głąb samej siebie. To opowieść o sile słów, które mogą ranić równie mocno jak miecz, zatruwać serca, odbierać odwagę i sprawiać, że zaczynamy wierzyć w cudze opinie bardziej niż we własny głos. Jednocześ...

Wystarczyło wyłapać kilka pierwszych słów i charakterystyczną pauzę pomiędzy wypowiadanymi zdaniami, by rozpoznać Davida Attenborough. Jego głęboki, tubalny, pełen spokoju i zachwytu nad światem głos od dziesięcioleci prowadzi miliony widzów przez najdalsze zakątki naszej planety. Kiedy sięga się po jego książkę Życie ptaków , ma się wrażenie, że każda strona jest opowiadana właśnie tym charakterystycznym głosem. A muszę powiedzieć, że jest to podróż fascynująca, podczas której przewodnikiem jest człowiek, który całe życie poświęcił obserwowaniu i rozumieniu natury. Życie ptaków to pozycja, która zachwyci zarówno miłośników ornitologii, jak i osoby, które dotąd patrzyły na ptaki jedynie w parku. Attenborough z niezwykłą lekkością łączy rzetelną wiedzę naukową z talentem gawędziarza i opowiada o ptasim świecie z taką pasją, że nawet najbardziej skomplikowane zagadnienia stają się przystępne i fascynujące. Są tu przedstawione etapy ptasiego życia, od narodzin, przez naukę latania, zdo...

Wiedziałam,  że w tej książce nie znajdę  akademickiego wykładu, który epatuje datami, wieloma skomplikowanymi konotacjami i analizami. Ale nie oczekiwałam aż tak smacznej i przepełnionej miłością do sztuki dawki literatury! Dziś bowiem o obrazach, które wydaje nam się,  że są w naszych muzeach od zawsze. Tymczasem niemal każde z nich przebyło drogę godną sensacyjnej powieści, ponieważ bywały ukrywane przed wojną, kradzione, przewożone przez granice, trafiały do kolekcji jako dyplomatyczne prezenty albo pamiątki z dalekich podróży. A Paweł Bień wszystko to przepysznie opisał, wskazując jednoznacznie, że historia sztuki to nie tylko [bogate i ciekawe] opowieści o artystach, lecz również niezwykłe losy samych dzieł.  Autor nie zasypuje czytelnika naukowym żargonem, ale opowiada z pasją i swobodą, rozpisują każdy rozdział z gracją przewodnika, który nie tylko zna fakty, ale przede wszystkim potrafi wzbudzić ciekawość. Dzięki temu nawet osoby, które dotąd omijały albumy ...

Celebrowanie kolejnego tomu Śródziemia przypadło akurat wtedy, kiedy za oknem lało i świata nie było widać, ale przynajmniej nie miałam wyrzutów sumienia, że cały czas siedzę z nosem w książce. A, że każda kolejna wizyta w Śródziemiu jest jak powrót do domu pełnego rodziny, którą znam i kocham, toteż pochłonęła ją błyskawicznie. Wojna o Pierścień to trzeci tom Historii Władcy Pierścieni, opracowanej przez Christophera Tolkiena. Jak już kiedyś wspominałam, nie jest to klasyczna powieść, lecz fascynująca podróż za kulisy powstawania jednego z najważniejszych dzieł literatury fantasy. Możemy śledzić, jak zmieniały się losy bohaterów, jak ewoluowała fabuła oraz ile pracy i przemyśleń Tolkien poświęcił każdemu szczegółowi swojej opowieści. Największą wartością tej książki jest możliwość zajrzenia do warsztatu autora. Rękopisy, poprawki, alternatywne wersje wydarzeń i komentarze Christophera wskazują, że „Władca Pierścieni” nie narodził się od razu w znanej nam formie. To niezwykle inspirują...