Świetna, przykuwająca wzrok okładka, była zapowiedzią historii o państwie niemieckim, które po przegranej wojnie usiłowało podnieść się z gruzów i odbudować to, co roztrwoniono w czasie konfliktu zbrojnego. Otrzymałam coś zgoła innego, ale nie czuję się zawiedziona. Wprost przeciwnie. To była dość zaskakująca przeprawa i solidne wyjaśnienie spraw, o których nie miałam pojęcia.
Rozproszony, niespokojny naród niemiecki, po zakończonej wojnie, starał się żyć jak niegdyś. Ale w ten bardzo niestabilny emocjonalnie tłum wtargnęło przekonanie o wyższości zabobonów nad nauką i pojawianie się coraz to nowych przedstawicieli praktyk niecodziennych, które pachniały okultyzmem, magią i na dłuższą metę – oszustwem.. Daje to dowód na to, że ludzie potrzebowali swojego wodza i szukali jego odpowiednika w każdym, kto miał jakikolwiek posłuch wśród ludu.
Ta książka to studium przypadku nad swego rodzaju mistycyzmem i ideałami z nim związanymi, to dokładne badania nad ludzkością niemiecką i tym, jak zmieniały się ich poglądy i wierzenia w czasach niepokojów społecznych.
Przedstawiono tu niezwykle fascynujące i oryginalne momenty, w których wśród tłumu uzdrawiano człowieka. Opisano nie zachowania jednostek, a całej społeczności biorącej udział w seansach. To głęboko zakorzenione w umysłach Niemców przesłanie, że germański naród jest nadludzki i najlepszy, i te spotkania, energia przepływająca wśród zgromadzonych, dawała ludziom poczucie siły.
Nie można też zapominać o społecznej odpowiedzialności za wywołanie wojny, narodowego bicia się w pierś i poczucia winy, które objawia się na wiele różnych sposobów, ale zawsze wymaga znalezienia kozła ofiarnego, na którego tę winę można zepchnąć.
To fascynująca literatura, pełna dogłębnych analiz i dywagacji nad kolejnymi przypadkami. To próba zrozumienia działań nazistów i potrzeb, które trudno zaspokoić. Trudna, acz wyjątkowo interesująca książka.
Komentarze
Prześlij komentarz