Żunia

 Nadszedł czas na trzeci tom "guilty pleasure" czytelniczek zachwycających się sagą od Julii Quinn. I to naprawdę jest duża przyjemność na kilka wieczornych godzin. Tym razem miłość krąży wokół Benedicta, drugiego chronologicznie brata z rodu Bridgerton. Trzydziestoletni mężczyzna nadal nie znalazł sobie drugiej połowy, jest na celowniku wielu panien na wydaniu, ale i tak zupełny przypadek zwraca jego zainteresowanie ku tajemniczej nieznajomej, którą poznaje na jednym z balów maskowych. I choć nie zna jej imienia ani nazwiska, przez dwa lata tęskni i marzy o kobiecie w srebrnej sukni, która zawładnęła jego umysłem. Los ma dla niego niespodziankę i ponownie stawia Sophie na jego drodze. Początkowo historia bardzo przypomina opowieść o Kopciuszku, a dwie potworne siostry i okrutna macocha, wpisują się w to idealnie. Później rzecz ma się zgoła inaczej, niemniej jednak początek i morał są bardzo podobne. To bardzo piękny romans umiejscowiony w XIX wieku, z fajnym, wielopostaciowy...

Czasem lubię się zanurzyć w rozkosznym romantasy, czasem w solidnym fantasy, gdzie wciąż krzyżują się miecze, a czasem szukam czegoś pośrodku. A tutaj w sukurs przyszła Wong i stworzyła powieść, która z rozmachem łączy mroczne fantasy, dramat rodzinny i historię dojrzewania w świecie rządzonym przez bezwzględne rody oraz kapryśnych bogów. Już od samego początku obcować tu trzeba ze światem pełnym wykluczenia i bólu. Alma, główna bohaterka, dorasta na marginesie społeczeństwa, jest niechciana, naznaczona brakiem nazwiska i pochodzenia, kochana jedynie przez matkę. Ich relacja stanowi emocjonalne serce powieści i to właśnie miłość do chorej matki popycha Almę do desperackich decyzji, które na zawsze odmienią jej los. Gdy dziewczyna odkrywa, że jest nieślubnym dzieckiem Domu Avera, jednego z czterech potężnych rodów służących bogom, świat, który znała, rozpada się ostatecznie. Dom Avera nie jest jednak zwykłym rodem. Jego patronem jest Groźna Bestia, jest nim bóg śmierci, najstraszliwszy ...

 Zastanawiające, że niektóre książki przychodzą do człowieka w odpowiednim momencie. Że są jak żywy organizm i spozierają swoją okładką, jakby chciały wykrzyczeć: proszę, przeczytaj mnie! I być może powieść Amber Hamilton nie oddziaływałaby na mnie tak silnie w latem czy wiosną, ale teraz, kiedy mróz ścisnął ziemię, wydarła ze mnie wiele emocji i zachwyciła potężnie, choć nie była powieścią bezbłędną. Jest to opowieść złożona z tak wielu warstw i tak mocno naładowana emocjami, że sprawia wrażenie chaotycznej i nieprzemyślanej. Czasem za szybko kończy się akcja, czasem niektóre elementy zostają porzucone bez wyjaśnienia, ale w jakiś taki dziwny i zupełnie nielogiczny sposób trafiają do odbiorcy.  Czasem autorka zupełnie przypadkowo mianowała swojego bohatera. O, na przykład Roze jest łowcą czarownic, a nic o nim nie wiadomo. Ot, został mianowany przez królową i tyle. To samo dotyczy tajnego stowarzyszenia, które jakoś mocno kojarzyło się ze Stowarzyszeniem Umarłych Poetów. Same...

Ten, kto urodził się w czasach PRLu pamięta upajający zapach kubańskich pomarańczy, smak batoników w masie czekoladopodobnej i ustrój,  który był jednym z gorszych, które mogły się nam jako narodowi przytrafić. A książka Piekary o tym wszystkim opowiada. To nie jest podręcznik historii, ani też publicystyczny wykład o realiach minionego ustroju, a raczej subiektywna podróż w czasie, swego rodzaju zapis wspomnień, obserwacji i refleksji autora, który z perspektywy własnych doświadczeń próbuje odtworzyć codzienność życia w PRL-u. Piekara bardzo wyraźnie zaznacza, że nie rości sobie prawa do prawdy absolutnej. To jego spojrzenie na tamte czasy, jego dywagacje i spostrzeżenia, często podszyte ironią, nostalgią, ale i krytycznym dystansem. Dzięki temu książka nie zamienia się w laurkę ani w akt oskarżenia, a jest raczej barwną mozaiką drobiazgów, które razem składają się na obraz świata dziś już nieistniejącego. I całe szczęście! Autor prowadzi czytelnika przez PRL-owską codzienność, po...

Legenda, mistrz, twórca wybitny, czyli J.R.R. Tolkien. Autor Hobbita, Władcy Pierścieni i Silmarillionu, ojciec i budowniczy Śródziemia, twórca języków, mitów i historii o elfach. Dziś o najnowszym,  rozszerzonym wydaniu książki „Listów" i zaglądaniu tam, gdzie długo po jego śmierci nie patrzył nikt. Po raz pierwszy zbiór ten ukazał się w 1981 roku, przygotowany przez Humphreya Carpentera, czyli oficjalnego biografa Tolkiena, który ściśle współpracował z  Christopheren Tolkienem. Już wtedy książka była wydarzeniem, ponieważ odsłaniała prywatną korespondencję autora, ukazując go jako gawędziarza, uczonego, gorliwego katolika, oddanego ojca, lojalnego przyjaciela i wnikliwego obserwatora świata XX wieku. Nowe wydanie idzie jednak znacznie dalej, ciekawiej. Redaktorzy powrócili do oryginalnych maszynopisów i notatek, rezygnując z wcześniejszych skrótów. Efektem czego jest edycja znacznie pełniejsza, bo wzbogacona o ponad 150 listów nigdy wcześniej niepublikowanych oraz o kompletn...

 Lubię, kiedy obyczajówki są rzutko i inteligentnie napisane, pozbawione są banałów i tworzą atmosferę, w której aż chce się zanurzyć bez poczucia, że autor prowadzi za rękę lub serwuje emocje na skróty. „Dziedzictwo” Kai Owczarczyk to powieść wymagająca uważnego czytania, ale jednocześnie jest niezwykle satysfakcjonująca, bo opowiedziana z wyczuciem, literacką świadomością i emocjami. Autorka snuje historię, która nie poddaje się prostym klasyfikacjom. To nie jest klasyczna saga rodzinna ani kolejna powieść wojenna, choć druga wojna światowa stanowi jej bolesne, nieustannie pulsujące tło. Jest przede wszystkim opowieścią o tym, co po wojnie zostało w ludziach, w rodzinach, w pamięci. O tym, jak trauma przenosi się z pokolenia na pokolenie, często w milczeniu, niedopowiedzeniach i urwanych wspomnieniach, a także psychice, która jest wyjątkowo wątła. Powieść jest niebanalna, poprzetykana licznymi retrospekcjami i wspomnieniami, dzięki którym opowieści o bohaterach nabierają sznytu. ...

 Ulubiona rodzinka wielbicielek romansów właśnie kończy swoją historię. Czas na ostatniego i najmłodszego Bridgertona – Gregory'ego, który długo bronił się przed ożenkiem. Strzała Amora jednak trafia i jego, a perypetie, które przeżywa jak zwykle wprowadzają całą rodzinę w konsternację. Lekkość z jaką Julia Quinn pisze swoje powieści, zachwyca już od wielu lat, a znana wszystkim rodzina Bridgertonów doczekała się nawet dwóch sezonów serialu, który jest nie mniej popularny. Pełna świetnych, inteligentnych przepychanek słownych, ubarwiona irracjonalną zazdrością i pełnymi namiętności scenami. To rozkoszna podróż do początku XIX wieku. Wprawdzie kobiety były wówczas traktowane jak ozdoba domu, mająca na celu rodzenie dzieci i wydawanie przyjęć, na których dochodziło do mniejszych lub większych skandali, ale w tym tomie, autorka nieco buntuje główną bohaterkę. Wprowadza ją co prawda do stanu małżeńskiego, ale nie zabiera inteligencji i prowadzi ku spełnianiu najskrytszych marzeń. Książ...