Przejdź do głównej zawartości

Roger Pater – Zagadkowe głosy z otchłani

Atmosfera – budowana powoli, niemal niepostrzeżenie wciągaja w świat, w którym granica między racjonalnością a czymś niewytłumaczalnym zaczyna się zacierać. I to mi szalenie odpowiada!



Mamy tu przesiąknięte grozą i mistycyzmem opowieści o tajemnicach, duchach, niewyjaśnionych zdarzeniach i głosach dochodzących z miejsca, do którego żywi nie mają dostępu. Głównym bohaterem jest ojciec Philip Rivers, czyli duchowny obdarzony niezwykłą zdolnością słyszenia głosów. Przynoszą mu one ostrzeżenia dotyczące przyszłości, a czasem zapowiedź czyjejś śmierci. Nie jest to jednak dar, który można traktować wyłącznie jako niezwykłą ciekawostkę, bowiem każdy głos niesie ze sobą czyjąś historię, tajemnicę i potrzebę domknięcia spraw.

Właśnie ten motyw wydał mi się w książce szczególnie interesujący, bo choć pojawiają się tutaj duchy i zjawiska nadprzyrodzone, w centrum opowieści pozostaje człowiek, jego lęk, poczucie winy, czasem samotność, czy potrzeba przebaczenia i pragnienie odnalezienia spokoju. 

Atmosfera jest gęsta i niepokojąca, ale autor nie  epatuje zbytnio grozą, aby wzbudzić niepokój. Wystarczają tu w zupełności niedopowiedzenia, szepty, przeczucia i świadomość istnienia czegoś ponad to, co znane.

Ciekawym kontekstem jest również sam autor, czyli Roger Pater. Jest to literacki pseudonim Gilberta Hudlestona, który przyjął zakonne imię Roger, a postać ojca Riversa miała być inspirowana jego własną osobą, przekonaniami religijnymi, a nawet doświadczeniami, o których sam autor opowiadał. 

Najbardziej podobało mi się właśnie to balansowanie pomiędzy wiarą a tajemnicą, a Pater nie próbuje nawet wszystkiego wyjaśniać. Pozostawia przestrzeń na własną interpretację i pozwala czytelnikowi samemu zdecydować, czy słyszane przez bohatera głosy są przejawem czegoś nadprzyrodzonego, czy może istnieje dla nich inne wytłumaczenie.

To książka dla tych, którzy lubią opowieści o duchach, niewyjaśnionych zjawiskach i sekretach. Ma w sobie coś z seansu spirytystycznego, ale zamiast gwałtownie straszyć, zaprasza do wsłuchania się w ciszę. A kiedy już zacznie się słuchać, można usłyszeć znacznie więcej, niż chcielibyśmy.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Bajka o wrocławskich krasnalach

Baju, baju, bajka... Wszystkie dzieci wiedzą o tym, że krasnoludki to małe dzieln e skrzat y , które pracują w nocy i pomagają ludziom. Ale czy wiecie, że jest miasto, w którym krasnale żyją i mają się dobrze? Nie? No to spieszę z pomocą. Otóż krasnale mieszkają we Wrocławiu, pięknym mieście położonym na Dolnym Śląsku. Mieszka tam pewien mały chłopiec, który przeżył niezwykłą przygodę. Mam 10 lat i na imię mi Cyryl. Mieszkam z mamą w dzielnicy Psie Pole we Wrocławiu, w starych koszarach wojskowych. Mój tato był porucznikiem w wojsku, ale zginął na misji i zostaliśmy z mamą we dwoje. Mam rude włosy i piegowaty nos. Nie przeszkadza mi to jednak, bo mama mówi, że dzięki temu jestem wyjątkowy. Chodzę do szkoły na naszym osiedlu i mam wielu przyjaciół. W naszym bloku mieszkają ludzie, którym często pomagam. Czasem pomagam sąsiadce z dołu, wyprowadzam psa pana Kazimierza lub przytrzymuję ciężkie drzwi od klatki, żeby Pani Krysia mogła swobodnie wejść wraz ze swoimi rozkrzycza...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Bajka o królowej Róży

Całkiem niedaleko, bo tuż za brzozwym lasem, stał biały domek pokryty starą cementową dachówką, którą tu i ówdzie pokrywał mech. Pomalowane na zielono okiennice lśniły w słońcu, a wielkie, otwarte na oścież drzwi zachęcały do odwiedzin. W domku mieszkał ogrodnik Szkuta, którego największą miłością było hodowanie kwiatów. Jak nikt inny znał wszystkie rośliny znajdujące się w ogrodzie, dbał o nie, pielęgnował i pomagał rosnąć. Jego największą tajemnicą było to, że potrafił porozumiewać się ze swoimi kwiatami. To właśnie one mówiły mu gdzie najlepiej je posadzić, w którym miejscu ziemia jest odpowiednio żyzna, a w którym miejscu wyleguje się rudy kocur Stefek i lepiej byłoby to miejsce omijać. Szkuta kochał swój ogród, ale brakowało mu rośliny, z której byłby dumny i mógłby chwalić się nią wśród znajomych. Pragnął takiej rośliny, która królowałaby w jego ogrodzie, dlatego w pierwszy piątek czerwca wybrał się na wielki targ rolniczy z zamiarem zakupienia sadzonek. Jego ...
3 komentarze
Czytaj więcej

Ewa Olchowa – Seria Zrodzona

 O serii Zrodzona zrobiło się głośno kilka lat temu, kiedy to pewna poznanianka zaczęła spełniać swoje marzenia i własnym sumptem wydała pierwszy tom. Fajny pomysł na promocje, gigantyczne pokłady pracy i przede wszystkim rzutki pomysł, przyniósł efekty w postaci powiększającej się ciągle liczby fanów. Trochę z niedowierzaniem i wielką ostrożnością podchodziłam do tej serii, ale w końcu dałam się przekonać. Szybko okazało się, że doskonały marketing idzie też w parze z bardzo dobrą historią. zdj. Ewa Olchowa Opowieść ta traktuje o Rose, pewnej młodej dziewczynie, której życie odwraca się o 180 stopni. Okazuje się, że nie jest zwykłym człowiekiem, ba, bliżej jej raczej do kreatur znanych raczej z książek niźli z prawdziwego życia. Dziewczyna zakochuje się w przystojnym Łowcy i trafia do miejsca, gdzie ma się dokonać jej przemiana. Tylko pytanie brzmi czy zostanie Luminatem (osobą władającą światłem i pochłaniającą ludzką energię) czy też Łowcą (kimś w rodzaju wampira). Przejdzie wię...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej