Idealne wyważenie w literaturze, to dla mnie mocna część obyczajowa, ludzcy, nieprzejaskrawieni bohaterowie i pewna epoka historyczna, w której osadzono fabułę. I trafiłam na powieść niebanalną, ciekawą i wyjątkowo poplątaną jeśli chodzi o losy postaci.
Rzecz dzieje się we Wrocławiu, tuż po wojnie. Przesiedleńcy z Akcji Wisła trafiają na zachód Polski, zniszczonej przez wojenną zawieruchę, a potem rozszabrowanej przez Sowietów. Rozpoczynają życie na Ziemiach Odzyskanych, trafiają często do mieszkań, które muszą dzielić z obcymi ludźmi. Niektórzy szybko przyzwyczajają się do nowej rzeczywistości, inni wprost przeciwnie. Główni bohaterowie, którzy wloką za sobą przerażającą przeszłość, usiłują żyć i przystosować się do nowego ustroju, drżą jednak o swoje życie, potajemnie kochają, zdradzają i ryzykują wszystko, byleby zaznać odrobiny szczęścia.
To bardzo dobra powieść obyczajowa, osadzona w jednym z najgorszych dla Polski czasach, kiedy rządziła władza ludowa, komunizm rozczapierzał swoje ostre pazury po całym kraju, dając Polakom złudne nadzieje na to, że jest dobrze, a będzie tylko lepiej, pod panowaniem jedynej i słusznej władzy napędzanej przez radzieckich dygnitarzy. Ludzie w tym czasie byli zastraszani, bali się o własne życie, o rodziny, o przyszłość. Często, wbrew sobie, zapisywali się do partii, po to tylko, by żyło im się odrobinę lepiej, żeby dostać przydział na mieszkanie, meble, samochód (w późniejszym czasie), by móc żyć, a nie wegetować.
Wszystkie te najgorsze przymioty komunistycznego państwa autorka przedstawiła w swojej powieści. Nie pominęła niesprawiedliwości, okrucieństwa, jakim kierowali się wtedy ludzie, ale i bezwzględności najbliższych. Bo to były czasy, w których trudno było ufać nawet rodzinie.
Joanna Jax nie przytłacza jednak czytelnika jedynie historycznymi niuansami, ale składa też pokłon miłości i czułości, zwraca uwagę na relacje międzyludzkie. Zachwyca różnorodnością charakterologiczną swoich bohaterów, cudownie oddaje akcent, którym posługują się przesiedleńcy i nadaje ich dialogom lekkości i zwyczajności. Dzięki temu, człowiek ma wrażenie jakby słuchał opowieści dziadka lub babci. Utożsamia się z nimi i kibicuje im w drodze do szczęścia.
Gorąco polecam. To szalenie wartościowa i niezwykle interesująca powieść!
Komentarze
Prześlij komentarz