Rola kobiet na przestrzeni wieków, zwykle ograniczała się do tego, że były; żonami, matkami następców tronów i ozdobami dworów z minimalnym wpływem na to co dzieje się w polityce, o prowadzeniu wojen nie wspominając. Stały się więc mistrzyniami intryg dworskich i międzynarodowych i to sterowanie władzą z drugiego rzędu często było dużo silniejsze od męskiego, głównego nurtu. Zdarzały się (choć niezwykle rzadko) jednak, kobiety, które brały sprawy w swoje ręce i walczyły jak lwice.
Annie Garthwaite zwróciła uwagę na tzw. Wojnę Dwóch Róż, czas w angielskiej historii traktowany jako przedłużenie tzw. Wojny Stuletniej, bratobójczej walki dwóch rodów: Lancasterów (mających w herbie różę czerwoną) i Yorków (mającą w herbie różę białą). Nie jest to jednak sensu stricte książka historyczna, a sfabularyzowana opowieść, mająca na celu zwrócenie uwagi na kobiety i ich rolę w społeczeństwie.
Długie godziny spędzone nad przygotowywaniem się do opowiedzenia tej historii, zaprocentowały oryginalną, rzutką i szalenie ciekawą opowieścią o kobietach niezwykle inteligentnych, odważnych, ale też apodyktycznych i kierujących się romantycznymi uczuciami.
Autorka nadała postaciom historycznego charakteru. Poczęstowała czytelników sporą dawką arcyciekawych informacji, przedstawiła losy nie tylko Lancasterów, ale i Yorków. Wskazywała wszystkie zależności między dworami, pewne polityczne niuanse, które od dawien dawna rządziły polityką państw. Przedstawiła też zasady panujące we dworach, to, jak istotna jest religia, i jak ogromny wpływ miała na decyzję, życie i światopogląd.
To, o czym mówi ta książka, to przede wszystkim strach męskich przedstawicieli władzy świeckiej i duchownej. Strach przed kobietami, ich inteligencją i odwagą.
Ważna, wspaniała i niezwykle ciekawa powieść, która zachwyci nie tylko osoby lubujące się w historii, ale i te, które lubią mocne, żeńskie postaci, których historie nie kończą się happy endem.
Komentarze
Prześlij komentarz