Las koił moją duszę zawsze. Moje ulubione, majestatyczne bukowe lasy pełnią funkcję antydepresantów i pomagają się wyciszyć. To samo mam z Bieszczadami, i choć wolę tam wędrować połoninami aniżeli ścieżkami leśnymi, to jednak myśli są tam łagodniejsze i szczęśliwsze. Ale dziś o książce, a nie o mnie, więc zaglądam do powieści o szepczącym lesie.
Autorka przenosi czytelnika we współczesne Bieszczady, do niewielkiej wioski Orańce, gdzie codzienność wciąż wyznaczają rytm natury, stare obyczaje i pamięć o słowiańskich bogach. To tutaj trafia Dragomira, zmęczona dotychczasowym życiem w Warszawie, która postanawia rozpocząć wszystko od nowa w rodzinnych stronach. Nie przypuszcza jednak, że powrót do korzeni okaże się również podróżą w głąb własnej tożsamości. Wkrótce odkrywa, że świat, który znała, jest zaledwie fragmentem znacznie bardziej tajemniczej rzeczywistości.
Bieszczady są tu piękne! Dzika przyroda, stary dom, fotografie skrywające zapomniane historie i tytułowy Szepczący Las tworzą przestrzeń, w której granica między światem realnym, a nadprzyrodzonym niebezpiecznie się zaciera. Jest w tym coś pierwotnego, ale niezwykle przyciągającego.
Cenię tu wykorzystanie słowiańskiej mitologii i rodzimych wierzeń, bo zamiast kolejnej opowieści osadzonej w dobrze znanych, fantastycznych uniwersach otrzymujemy historię czerpiącą z naszego kulturowego dziedzictwa. Dawni bogowie, duchy i obrzędy nie są tutaj jedynie dekoracją. Wyrastają z krajobrazu, lokalnej tradycji i przekonania, że istnieją tajemnice, których człowiek nie powinien lekceważyć.
Równie ważny jest wątek tragicznej miłości hrabianki i cesarskiego oficera. Historia sprzed lat, odtwarzana na podstawie starych fotografii, snów i niepokojących spotkań, nadaje powieści dodatkową głębię. To opowieść o uczuciu, które nie kończy się wraz ze śmiercią, ale również o krzywdach, przemilczeniach i winach przekazywanych przez kolejne pokolenia. Towarzyszący Dragomirze Bruno, miejscowy przewodnik dusz, pomaga jej odkrywać kolejne fragmenty tej historii. Ich wspólna droga prowadzi nie tylko do rozwiązania zagadki, lecz także do konfrontacji z tym, co przez lata pozostawało ukryte.
„Sen o Szepczącym Lesie” łączy elementy fantasy, opowieści obyczajowej, historii miłosnej i tajemnicy z przeszłości. To powieść dla czytelników, którzy lubią, kiedy fantastyka wyrasta z lokalnych legend, historii i wierzeń.
Komentarze
Prześlij komentarz