Przejdź do głównej zawartości

Lauren North – Zdrada doskonała

Kiedy umiera najbliższa osoba, świat nagle staje w miejscu. Przestają być ważne problemy dnia codziennego, człowiek pogrąża się w rozpaczy, depresji i zapomnieniu, nie reagując na to co dzieje się wokół. To swego rodzaju reakcja obronna organizmu, która może trwać krótko, albo też długo, intensywnie i wyniszczająco.

                                                                                               Obraz ninagalanska z Pixabay 

Mamy tu opowieść o kobiecie, która w katastrofie lotniczej straciła męża, miłość życia, najlepszego przyjaciela i wsparcie. Trudno jej wyjść z depresji, krok po kroku pogrąża się w niej coraz bardziej, zaniedbując swojego ośmioletniego syna. Zaniepokojona tym faktem rodzina, zgłasza problem ośrodkowi, który pomaga otrząsnąć się po tragediach i wysyła do Tessy jedną z wolontariuszek. Między kobietami pojawia się nić porozumienia i dzięki temu, bohaterka, krok po kroku stara się wydostać z lepkich macek ciężkiej depresji. Niestety, szybko pojawia się problem, ponieważ Tess odkrywa, że jej przyjaciółka i szwagier prawdopodobnie są w zmowie i zaczynają działać na jej niekorzyść. Pytanie brzmi tylko, kiedy zaatakują i kto jest zdrajcą?

To była dość trudna lektura, powodowała u mnie swego rodzaju niepokój i brak zaufania do otoczenia. Fabułę poprowadzono tu w taki sposób, że chcąc nie chcąc, myśli krążą wokół własnych spraw i tego w jakim towarzystwie się obracamy. Czy na pewno znamy osoby, które są nam przychylne, i czy rzeczywiście są prawdziwymi przyjaciółmi. To powieść złożona, wielowarstwowa, ale traktująca o rzeczach poważnych, które prędzej czy później dotkną każdego z nas.

Mamy tu do czynienia z thrillerem. Nieco psychologicznym, dość powolnym jeśli chodzi o akcję, acz interesującym. Nie ma tu spektakularnych porwań, pogoni za przestępcami, ani typowych strzelanek. Są za to duszne od emocji i ciężkie od żalu sceny, od których włos się jeży na głowie i serce zaczyna szybciej bić. I to właśnie ten nieco psychologiczny aspekt, napędza tę powieść i nadaje jej odpowiedniego sznytu. Jest niejednoznaczna, często wprowadza czytelnika w błąd, ale też uczy pokory i wskazuje problem, z którym nie radzi sobie coraz więcej osób.

Warto zajrzeć do tej pozycji, przeżywać trudne chwile wraz z bohaterami i przekonać się, że życie nie zawsze jest czarno-białe, a ludzki umysł jest wspaniałym i wielopoziomowym mechanizmem obronnym organizmu.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Bajka o królowej Róży

Całkiem niedaleko, bo tuż za brzozwym lasem, stał biały domek pokryty starą cementową dachówką, którą tu i ówdzie pokrywał mech. Pomalowane na zielono okiennice lśniły w słońcu, a wielkie, otwarte na oścież drzwi zachęcały do odwiedzin. W domku mieszkał ogrodnik Szkuta, którego największą miłością było hodowanie kwiatów. Jak nikt inny znał wszystkie rośliny znajdujące się w ogrodzie, dbał o nie, pielęgnował i pomagał rosnąć. Jego największą tajemnicą było to, że potrafił porozumiewać się ze swoimi kwiatami. To właśnie one mówiły mu gdzie najlepiej je posadzić, w którym miejscu ziemia jest odpowiednio żyzna, a w którym miejscu wyleguje się rudy kocur Stefek i lepiej byłoby to miejsce omijać. Szkuta kochał swój ogród, ale brakowało mu rośliny, z której byłby dumny i mógłby chwalić się nią wśród znajomych. Pragnął takiej rośliny, która królowałaby w jego ogrodzie, dlatego w pierwszy piątek czerwca wybrał się na wielki targ rolniczy z zamiarem zakupienia sadzonek. Jego ...
3 komentarze
Czytaj więcej

Bajka o wrocławskich krasnalach

Baju, baju, bajka... Wszystkie dzieci wiedzą o tym, że krasnoludki to małe dzieln e skrzat y , które pracują w nocy i pomagają ludziom. Ale czy wiecie, że jest miasto, w którym krasnale żyją i mają się dobrze? Nie? No to spieszę z pomocą. Otóż krasnale mieszkają we Wrocławiu, pięknym mieście położonym na Dolnym Śląsku. Mieszka tam pewien mały chłopiec, który przeżył niezwykłą przygodę. Mam 10 lat i na imię mi Cyryl. Mieszkam z mamą w dzielnicy Psie Pole we Wrocławiu, w starych koszarach wojskowych. Mój tato był porucznikiem w wojsku, ale zginął na misji i zostaliśmy z mamą we dwoje. Mam rude włosy i piegowaty nos. Nie przeszkadza mi to jednak, bo mama mówi, że dzięki temu jestem wyjątkowy. Chodzę do szkoły na naszym osiedlu i mam wielu przyjaciół. W naszym bloku mieszkają ludzie, którym często pomagam. Czasem pomagam sąsiadce z dołu, wyprowadzam psa pana Kazimierza lub przytrzymuję ciężkie drzwi od klatki, żeby Pani Krysia mogła swobodnie wejść wraz ze swoimi rozkrzycza...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Ewa Olchowa – Seria Zrodzona

 O serii Zrodzona zrobiło się głośno kilka lat temu, kiedy to pewna poznanianka zaczęła spełniać swoje marzenia i własnym sumptem wydała pierwszy tom. Fajny pomysł na promocje, gigantyczne pokłady pracy i przede wszystkim rzutki pomysł, przyniósł efekty w postaci powiększającej się ciągle liczby fanów. Trochę z niedowierzaniem i wielką ostrożnością podchodziłam do tej serii, ale w końcu dałam się przekonać. Szybko okazało się, że doskonały marketing idzie też w parze z bardzo dobrą historią. zdj. Ewa Olchowa Opowieść ta traktuje o Rose, pewnej młodej dziewczynie, której życie odwraca się o 180 stopni. Okazuje się, że nie jest zwykłym człowiekiem, ba, bliżej jej raczej do kreatur znanych raczej z książek niźli z prawdziwego życia. Dziewczyna zakochuje się w przystojnym Łowcy i trafia do miejsca, gdzie ma się dokonać jej przemiana. Tylko pytanie brzmi czy zostanie Luminatem (osobą władającą światłem i pochłaniającą ludzką energię) czy też Łowcą (kimś w rodzaju wampira). Przejdzie wię...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej