Przejdź do głównej zawartości

Mrs Henry Wood – Błędnik

 Czasem spotykam się z opiniami czytelników, którzy twierdzą, że literatura sprzed przynajmniej pięćdziesięciu lat trąca myszką, zawiera słownictwo, którego już się nie używa i jest zupełnie nieaktualna. Staram się odczarować to dziwne zjawisko i udowodnić, że z klasyków można dowiedzieć się wiele i że jest to bardzo wartościowa i ponadczasowa wiedza. Dziś o "Błędniku", który po raz pierwszy został wydany w roku 1872.



Jest to opowieść o dwóch braciach Andinnian, którzy, mimo bliskiego pokrewieństwa są zupełnie różni. O ile urodzony w Niemczech Karl jest człowiekiem rozsądnym, trzeźwo myślącym i ujmującym, o tyle Adam jest niecierpliwy, nadpobudliwy i działa zwykle pod wpływem silnych emocji. a tych, ze względu na swój porywczy charakter wcale mu nie brakuje. Jak można przypuszczać, jeden z braci zostanie uwikłany w trudną do rozwiązania sprawę, drugi zakocha się wbrew woli rodziców wybranki, a przeciwko temu całemu ambarasowi przyjdzie w sukurs ich rodzona matka i... jedna ze służących.

To była niezwykle urocza powieść, pełna zabawnych zwrotów akcji i humoru typowego dla Anglików żyjących w połowie XIX wieku. Czas dżentelmenów, honorowych pojedynków, czas uroczych, zawoalowanych intryg i ploteczek towarzyskich. To lektura klimatem przypominająca Sanditon lub Dumę i uprzedzenia Jane Austin albo powieści sióstr Bronte. Jej specyfika jest szalenie podobna, choć może nieco lżejsza w przekazie.

Błędnik charakteryzuje się rozległymi i pieczołowitymi opisami, których jest tutaj bardzo dużo. Drobiazgowe tłumaczenie lub wyjaśnianie czytelnikowi niuansów architektonicznych, przyrodniczych lub wizualizacja danej postaci zajmuje tu dużo miejsca, ale dzięki temu zabiegowi, każdy element fabuły nabiera wyrazu i staje się niemal namacalny. Prawdopodobnie też dlatego powieść ma nieco ponad sześćset stron, ale w związku z tak skrupulatnym i niemal idealnym stylem pisarskim inaczej po prostu by się nie dało.

To doskonała historia miłosna, pełna intryg, odpowiedniej dla XIX wieku dramaturgii, zabawnych sytuacji i wyprowadzania czytelnika w przysłowiowe pole. Błędnik stanowi doskonałą rozrywkę dla wymagających czytelników, lubiących przydługie opisy i cudowne czasy umów dżentelmeńskich.


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Bajka o wrocławskich krasnalach

Baju, baju, bajka... Wszystkie dzieci wiedzą o tym, że krasnoludki to małe dzieln e skrzat y , które pracują w nocy i pomagają ludziom. Ale czy wiecie, że jest miasto, w którym krasnale żyją i mają się dobrze? Nie? No to spieszę z pomocą. Otóż krasnale mieszkają we Wrocławiu, pięknym mieście położonym na Dolnym Śląsku. Mieszka tam pewien mały chłopiec, który przeżył niezwykłą przygodę. Mam 10 lat i na imię mi Cyryl. Mieszkam z mamą w dzielnicy Psie Pole we Wrocławiu, w starych koszarach wojskowych. Mój tato był porucznikiem w wojsku, ale zginął na misji i zostaliśmy z mamą we dwoje. Mam rude włosy i piegowaty nos. Nie przeszkadza mi to jednak, bo mama mówi, że dzięki temu jestem wyjątkowy. Chodzę do szkoły na naszym osiedlu i mam wielu przyjaciół. W naszym bloku mieszkają ludzie, którym często pomagam. Czasem pomagam sąsiadce z dołu, wyprowadzam psa pana Kazimierza lub przytrzymuję ciężkie drzwi od klatki, żeby Pani Krysia mogła swobodnie wejść wraz ze swoimi rozkrzycza...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Bajka o królowej Róży

Całkiem niedaleko, bo tuż za brzozwym lasem, stał biały domek pokryty starą cementową dachówką, którą tu i ówdzie pokrywał mech. Pomalowane na zielono okiennice lśniły w słońcu, a wielkie, otwarte na oścież drzwi zachęcały do odwiedzin. W domku mieszkał ogrodnik Szkuta, którego największą miłością było hodowanie kwiatów. Jak nikt inny znał wszystkie rośliny znajdujące się w ogrodzie, dbał o nie, pielęgnował i pomagał rosnąć. Jego największą tajemnicą było to, że potrafił porozumiewać się ze swoimi kwiatami. To właśnie one mówiły mu gdzie najlepiej je posadzić, w którym miejscu ziemia jest odpowiednio żyzna, a w którym miejscu wyleguje się rudy kocur Stefek i lepiej byłoby to miejsce omijać. Szkuta kochał swój ogród, ale brakowało mu rośliny, z której byłby dumny i mógłby chwalić się nią wśród znajomych. Pragnął takiej rośliny, która królowałaby w jego ogrodzie, dlatego w pierwszy piątek czerwca wybrał się na wielki targ rolniczy z zamiarem zakupienia sadzonek. Jego ...
3 komentarze
Czytaj więcej

Ewa Olchowa – Seria Zrodzona

 O serii Zrodzona zrobiło się głośno kilka lat temu, kiedy to pewna poznanianka zaczęła spełniać swoje marzenia i własnym sumptem wydała pierwszy tom. Fajny pomysł na promocje, gigantyczne pokłady pracy i przede wszystkim rzutki pomysł, przyniósł efekty w postaci powiększającej się ciągle liczby fanów. Trochę z niedowierzaniem i wielką ostrożnością podchodziłam do tej serii, ale w końcu dałam się przekonać. Szybko okazało się, że doskonały marketing idzie też w parze z bardzo dobrą historią. zdj. Ewa Olchowa Opowieść ta traktuje o Rose, pewnej młodej dziewczynie, której życie odwraca się o 180 stopni. Okazuje się, że nie jest zwykłym człowiekiem, ba, bliżej jej raczej do kreatur znanych raczej z książek niźli z prawdziwego życia. Dziewczyna zakochuje się w przystojnym Łowcy i trafia do miejsca, gdzie ma się dokonać jej przemiana. Tylko pytanie brzmi czy zostanie Luminatem (osobą władającą światłem i pochłaniającą ludzką energię) czy też Łowcą (kimś w rodzaju wampira). Przejdzie wię...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej