Dziś kolejna książka z mojego regału, którą można by zakwalifikować do iście wakacyjnych romansów, nad którymi nie trzeba się zastanawiać, tylko oddać się słodkiemu nicnierobieniu i czytać.
Pocałunek gwiazdy to opowieść o Mii, matce dwojga dzieci, która po zakończeniu toksycznego związku, a także próbie zamachu na jej galerię oraz śmierci przyjaciółki, udaje się do ogromnej posiadłości jej brata, by nabrać dystansu i uciec przed światem. Leif, to bębniarz z przeszłością, człowiek, pełen nienawiści, przygotowujący potajemnie zemstę na zwyrodnialcu, który kilka lat wcześniej odebrał mu wszystko. Tych dwoje nie łączy nic, a jednak wzajemna chemia i chęć ochrony przyciąga ich do siebie jak magnes.
W większości romansów, historie są sztampowe i w mniejszym lub większym stopniu do siebie podobne. Tu też można zauważyć tego rodzaju trend, ale nie można jej zarzucić braku dynamiki. Fabuła jest logiczna, sceny całkiem płynne, stanowiące solidny filar tej powieści. Niestety nie wszystko jest tutaj tak dobre. To, co najbardziej kłuje w oczy to w większości dość miałkie dialogi, które wydają się na siłę ugrzecznione i przesadnie kurtuazyjne, przez co odbiór jest dziwny i nienaturalny. To samo dotyczy też wewnętrznych rozterek Leifa. Jego burzliwa przeszłość jest swego rodzaju usprawiedliwieniem, ale niestety te wynurzenia, niezdecydowanie i ciągła walka z własnymi myślami są tak nurzące, że momentami zastanawiałam się, czy autorka nie chce po prostu sztucznie zapchać rozdziału żeby wydawał się bardziej mięsisty. Zdecydowanie lepiej wychodziła przy nim Mia, która od początku wiedziała czego pragnie, mimo tego, że jej życie też nie było usłane różami.
Zatem, moi drodzy, przed Wami dość dziwny romans. Miejscami całkiem fajny, a czasami dość irytujący. Znajdziecie tu i porywy serca, i gorące sceny łóżkowe, ale też kilka zwrotów akcji, przy których serce zabije Wam szybciej.
Komentarze
Prześlij komentarz