Przejdź do głównej zawartości

Julia Navarro – Moje miejsce na ziemi

 Po zakończeniu II wojny światowej, wielu ludzi wracało do domów, które były zburzone, do miast nie przypominających swoim wyglądem tych pięknych i zadbanych metropolii, a do ruin, gruzów i braku perspektyw na przyszłość. Mimo tego, wiele osób usiłowało rozpocząć nowe życie i krok po kroku budować je od nowa, choć to wcale nie było łatwe. Tym gorzej jest wkroczyć w dorosłość w czasach tuż po wojnie toczącej się we własnym państwie, po wojnie domowej w Hiszpanii.



Bohaterowie powieści Navarro stanęli przed tego rodzaju faktem, muszą zostawić beztroskie dzieciństwo za sobą i wkroczyć w dorosłość, ostrożnie dobierając przyjaciół i podejmując decyzje. Mimo tego, młodzi będą zmuszeni do podjęcia decyzji o ucieczce. Drogi przyjaciół rozchodzą się w różnych kierunkach i ostatecznie każde z nich ląduje gdzie indziej. 

Trzeba przyznać, że autorka wprowadza czytelnika w swoją powieść szalenie powoli. Lekko ślimacza fabuła nie jest jednak czymś złym, ponieważ dzięki temu, krok po kroku poznaje się wszystkie zależności i cele, które wytycza Navarro i mimo tego potrafi zaintrygować na tyle, że wpada się w ten hiszpański świat po uszy. 

To ekscytująca opowieść o pełnych tajemnic i niedopowiedzeń relacjach międzyludzkich, przedstawia ich  różne etapy; od rodzinnych konotacji, poprzez miłość, przyjaźń, poglądy polityczne, nienawiść i w końcu zemstę.

Navarro doskonale przygotowała fundamenty pod tę powieść. Osadziła ją w trudnych nie tylko dla Hiszpanii, ale i całej Europy ramach historycznych i na jej podwalinach zbudowała historię, która łączy to wszystko zgrabnie, choć tematy wcale nie są infantylne czy mało ważne.

To co charakteryzuje tę opowieść to płynna, choć powolna akcja, doskonałe dialogi, wspaniale, rzutko skonstruowane postaci, ich przemiana, emocje nimi targające i dramatyczne sytuacje, z którymi muszą się mierzyć i doskonale rozpisane szczegóły, ilustrujące wszystkie ważne dla fabuły elementy. I to właśnie ta pieczołowitość i koronkowa robota, wychodzą tutaj na plan pierwszy.

Jest to książka, która zostaje na długo w myślach. Pięknie skonstruowana, poprowadzona wprawną ręką mistrzyni i zachwycająca ponadczasowością. Polecam gorąco!

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Bajka o wrocławskich krasnalach

Baju, baju, bajka... Wszystkie dzieci wiedzą o tym, że krasnoludki to małe dzieln e skrzat y , które pracują w nocy i pomagają ludziom. Ale czy wiecie, że jest miasto, w którym krasnale żyją i mają się dobrze? Nie? No to spieszę z pomocą. Otóż krasnale mieszkają we Wrocławiu, pięknym mieście położonym na Dolnym Śląsku. Mieszka tam pewien mały chłopiec, który przeżył niezwykłą przygodę. Mam 10 lat i na imię mi Cyryl. Mieszkam z mamą w dzielnicy Psie Pole we Wrocławiu, w starych koszarach wojskowych. Mój tato był porucznikiem w wojsku, ale zginął na misji i zostaliśmy z mamą we dwoje. Mam rude włosy i piegowaty nos. Nie przeszkadza mi to jednak, bo mama mówi, że dzięki temu jestem wyjątkowy. Chodzę do szkoły na naszym osiedlu i mam wielu przyjaciół. W naszym bloku mieszkają ludzie, którym często pomagam. Czasem pomagam sąsiadce z dołu, wyprowadzam psa pana Kazimierza lub przytrzymuję ciężkie drzwi od klatki, żeby Pani Krysia mogła swobodnie wejść wraz ze swoimi rozkrzycza...

Bajka o królowej Róży

Całkiem niedaleko, bo tuż za brzozwym lasem, stał biały domek pokryty starą cementową dachówką, którą tu i ówdzie pokrywał mech. Pomalowane na zielono okiennice lśniły w słońcu, a wielkie, otwarte na oścież drzwi zachęcały do odwiedzin. W domku mieszkał ogrodnik Szkuta, którego największą miłością było hodowanie kwiatów. Jak nikt inny znał wszystkie rośliny znajdujące się w ogrodzie, dbał o nie, pielęgnował i pomagał rosnąć. Jego największą tajemnicą było to, że potrafił porozumiewać się ze swoimi kwiatami. To właśnie one mówiły mu gdzie najlepiej je posadzić, w którym miejscu ziemia jest odpowiednio żyzna, a w którym miejscu wyleguje się rudy kocur Stefek i lepiej byłoby to miejsce omijać. Szkuta kochał swój ogród, ale brakowało mu rośliny, z której byłby dumny i mógłby chwalić się nią wśród znajomych. Pragnął takiej rośliny, która królowałaby w jego ogrodzie, dlatego w pierwszy piątek czerwca wybrał się na wielki targ rolniczy z zamiarem zakupienia sadzonek. Jego ...

Ewa Olchowa – Seria Zrodzona

 O serii Zrodzona zrobiło się głośno kilka lat temu, kiedy to pewna poznanianka zaczęła spełniać swoje marzenia i własnym sumptem wydała pierwszy tom. Fajny pomysł na promocje, gigantyczne pokłady pracy i przede wszystkim rzutki pomysł, przyniósł efekty w postaci powiększającej się ciągle liczby fanów. Trochę z niedowierzaniem i wielką ostrożnością podchodziłam do tej serii, ale w końcu dałam się przekonać. Szybko okazało się, że doskonały marketing idzie też w parze z bardzo dobrą historią. zdj. Ewa Olchowa Opowieść ta traktuje o Rose, pewnej młodej dziewczynie, której życie odwraca się o 180 stopni. Okazuje się, że nie jest zwykłym człowiekiem, ba, bliżej jej raczej do kreatur znanych raczej z książek niźli z prawdziwego życia. Dziewczyna zakochuje się w przystojnym Łowcy i trafia do miejsca, gdzie ma się dokonać jej przemiana. Tylko pytanie brzmi czy zostanie Luminatem (osobą władającą światłem i pochłaniającą ludzką energię) czy też Łowcą (kimś w rodzaju wampira). Przejdzie wię...