Przejdź do głównej zawartości

Agata Czykierda-Grabowska – Za każdym razem

 To, co lubię w Agacie Czykierdzie-Grabowskiej, to nie tylko umiejętność pisania o uczuciach, plastyczne  przedstawianie buzującego pod skórą pożądania, czy wnikliwe opisywanie uczuć targających bohaterami. To, co wprawia mnie w osłupienie, to ciągła świeżość w jej powieściach i udana próba zmiany gatunków literackich. Ta autorka rozwija się z pozycji na pozycję i zachwyca tak jak za pierwszym razem. Dziś jednak o czwartym tomie cyklu "Pierwszy raz".



Kamilę i Marcina można kojarzyć z poprzednich części cyklu, ponieważ raz po raz przewijali się w opowieści. "Za każdym razem" poświęcone jest właśnie tej dwójce, która nie może bez siebie żyć, jest od siebie uzależniona i cierpi, kiedy zbyt długo przebywają osobno. Olbrzymie uczucie jednak może nie wystarczyć, kiedy w relację brutalnie wkrada się proza życia.

To była cudowna historia. Niezwykle romantyczna, ale nie sypiąca brokatem i nie ociekająca lukrem. To opowieść o trudnej miłości, która momentami może wydawać się zaborcza i toksyczna, ale summa summarum jest taka, którą może rozłączyć tylko śmierć. 

Autorka pięknie rozpisała tę opowieść. Zastosowała szereg retrospekcji, które genialnie wpisują się w klimat. Opowiadają początki znajomości Kamili i Marcina, opisując ich charaktery i życie, które do tej pory wiedli. Dzięki temu czytelniczka lepiej ich poznaje, zaznajamia się z ich mocnymi i słabymi stronami, rozumie ich decyzje i wspiera.

To nie tylko romans, dzięki któremu można zapomnieć się na kilka godzin. To też powieść o trudnych wyborach, o niespodziankach zsyłanych przez los i próbie zaakceptowania zmian zachodzących w życiu. To przedstawienie uczucia z blaskami i cieniami. Bo przecież życie nie ma tylko jasnych stron.

Jak zwykle zresztą, polecam serdecznie. I na nadchodzącą jesień, ale i w każdej chwili, kiedy potrzebna Wam będzie opowieść o miłości i życiu.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Bajka o wrocławskich krasnalach

Baju, baju, bajka... Wszystkie dzieci wiedzą o tym, że krasnoludki to małe dzieln e skrzat y , które pracują w nocy i pomagają ludziom. Ale czy wiecie, że jest miasto, w którym krasnale żyją i mają się dobrze? Nie? No to spieszę z pomocą. Otóż krasnale mieszkają we Wrocławiu, pięknym mieście położonym na Dolnym Śląsku. Mieszka tam pewien mały chłopiec, który przeżył niezwykłą przygodę. Mam 10 lat i na imię mi Cyryl. Mieszkam z mamą w dzielnicy Psie Pole we Wrocławiu, w starych koszarach wojskowych. Mój tato był porucznikiem w wojsku, ale zginął na misji i zostaliśmy z mamą we dwoje. Mam rude włosy i piegowaty nos. Nie przeszkadza mi to jednak, bo mama mówi, że dzięki temu jestem wyjątkowy. Chodzę do szkoły na naszym osiedlu i mam wielu przyjaciół. W naszym bloku mieszkają ludzie, którym często pomagam. Czasem pomagam sąsiadce z dołu, wyprowadzam psa pana Kazimierza lub przytrzymuję ciężkie drzwi od klatki, żeby Pani Krysia mogła swobodnie wejść wraz ze swoimi rozkrzycza...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Bajka o królowej Róży

Całkiem niedaleko, bo tuż za brzozwym lasem, stał biały domek pokryty starą cementową dachówką, którą tu i ówdzie pokrywał mech. Pomalowane na zielono okiennice lśniły w słońcu, a wielkie, otwarte na oścież drzwi zachęcały do odwiedzin. W domku mieszkał ogrodnik Szkuta, którego największą miłością było hodowanie kwiatów. Jak nikt inny znał wszystkie rośliny znajdujące się w ogrodzie, dbał o nie, pielęgnował i pomagał rosnąć. Jego największą tajemnicą było to, że potrafił porozumiewać się ze swoimi kwiatami. To właśnie one mówiły mu gdzie najlepiej je posadzić, w którym miejscu ziemia jest odpowiednio żyzna, a w którym miejscu wyleguje się rudy kocur Stefek i lepiej byłoby to miejsce omijać. Szkuta kochał swój ogród, ale brakowało mu rośliny, z której byłby dumny i mógłby chwalić się nią wśród znajomych. Pragnął takiej rośliny, która królowałaby w jego ogrodzie, dlatego w pierwszy piątek czerwca wybrał się na wielki targ rolniczy z zamiarem zakupienia sadzonek. Jego ...
3 komentarze
Czytaj więcej

Ewa Olchowa – Seria Zrodzona

 O serii Zrodzona zrobiło się głośno kilka lat temu, kiedy to pewna poznanianka zaczęła spełniać swoje marzenia i własnym sumptem wydała pierwszy tom. Fajny pomysł na promocje, gigantyczne pokłady pracy i przede wszystkim rzutki pomysł, przyniósł efekty w postaci powiększającej się ciągle liczby fanów. Trochę z niedowierzaniem i wielką ostrożnością podchodziłam do tej serii, ale w końcu dałam się przekonać. Szybko okazało się, że doskonały marketing idzie też w parze z bardzo dobrą historią. zdj. Ewa Olchowa Opowieść ta traktuje o Rose, pewnej młodej dziewczynie, której życie odwraca się o 180 stopni. Okazuje się, że nie jest zwykłym człowiekiem, ba, bliżej jej raczej do kreatur znanych raczej z książek niźli z prawdziwego życia. Dziewczyna zakochuje się w przystojnym Łowcy i trafia do miejsca, gdzie ma się dokonać jej przemiana. Tylko pytanie brzmi czy zostanie Luminatem (osobą władającą światłem i pochłaniającą ludzką energię) czy też Łowcą (kimś w rodzaju wampira). Przejdzie wię...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej